skelet lage dieren

De functie van het skelet van de lage dieren is niet alleen zijn lichaam er zijn heel wat uit een lopende skeletvormen. Maar deze kunnen  dus ook verschillende functies hebben. Het harde skelet kan zich inwendig maar ook uit wendig bevinden. Maar zelfs als het uit wendig is kan en kunnen er uitsteeksels naar binnen toe worden gevormd.

De skelet van de dieren en mens

De herinnering aan al lang geleden gestorven mensen blijft vaak bestaan in de vorm van allerlei gebruik voor werpen als botten. Ook ongewervelde dieren laten dikwijls een tastbare erfenis na. Maar dan in de vorm van harde schelpen maar ook schalen of andere skelet delen. Over bekend zijn vooral  de schelpen. Die we bij ontelbare aantallen langs de hoog water lijn op het strand kunnen vinden. Al heel lang zijn er mensen die dus daar verzamelingen van aan leggen. Ze werden vooral gebruikt om sieraden te maken maar ook als geld  middel.  Maar 100 jaar geleden waren
schelpen in West-Afrika nog een heel gewoon ruil middel.

En eveneens de zee oor werd gebruikt om parelmoeren knopen te maken. Minder op vallend zijn de nietige huisjes van mariene eencelligen dieren.  Zo als de foraminiferen die vooral in een voortdurende en onmerkbare regen op de zeebodem neerdalen om daar in de loop der tijden dikke kalk af zettingen te vormen. De harde kiezel skeletjes van de radiolariën vormen op dezelfde manier vuursteen in andere kiezel gesteenten. Het is wel om stil van te worden. Als we bedenken hoe onnoemelijk veel protozoën skeletjes nodig zijn geweest voor de vorming van een klein stukje kalk. De lege huisjes van foraminife en (Protozoa) zijn verantwoordelijk voor grote kalkafzetting. Zo als de rotsen bij Dover. De huisjes bestaan uit een aantal spiraalsgewijs gerangschikte kamertjes.

Skelet loos

Dit treffen we bijvoorbeeld bij kreeften en insekten aan. Waar ze voor de aanhechting van de spieren dienen. Het skelet is niet altijd van hard materiaal. Er eveneens sommige dieren die pompen zichzelf vol met vloeistof. Waar door de benodigde stevigheid voor de aanhechting van de spieren verkregen wordt.  De rondwormen en ook regenwormen bezitten zo’n  vloeistofskelet
om geven door spieren. Waar door het lichaam onsamendrukbaar wordt. Het skelet geeft het lichaam vorm en steun. Wat vooral bij land dieren belangrijk is. Omdat daar de druk van het water ontbreekt. Op die manier is tevens de vormt het een stevig aan grijp ping punt voor de spieren en helpt het de spieren om na het samentrekken. En ook weer de uitgangslengte te herkrijgen.

Een stevig skelet zo als een schelp of pantser.  die eveneens beschermt het lichaam tegen mechanische maar ook fysieke beschadigingen en tegen roofdieren.  De dieren die in de branding aan een rotskust leven. Zo als de mossel en ook de schaalhoorn ( Patella) en de wulk. Die  hebben een zeer dikke en ook stevige schelp. Waar door ze het voort durend beuken en schuren van golven. En  ook de stenen kunnen weerstaan  tijdens laag water en tegen uitdroging worden beschermd. Ook worden ze minder aantrekkelijk voor rovers.

Soms helpt het skelet het dier om zich vast te hechten. Zo als haken van de stekels bij parasieten. De byssusdraden van tweekleppige schelpdieren de baard van een mossel en de bundels kiezelnaalden die de glassponzen. In de zeebodem verankeren. Minder algemeen is het gebruik er van als drijforgaan. Zo als de schelp bij de zeekat (zeeschuim). En als snij werktuig bij de borende twee kleppigen. De scheepsworm ( Teredo megotara) heeft lange sipho’s (ademhalingsbuizen) en kleine messcherpe schelp kleppen die gebruikt worden om ronde gangen in onder gedompeld hout te boren.

Skelet vormen

Waar bij het lichaam rond zijn as wordt gedraaid. De in rotsen borende boor mossel heeft hiertoe tanden en ook  ribbels aan de schelp. Het uitwendig skelet kan ook belangrijk zijn voor de camouflage. Maar ook uitsteeksels kunnen de contouren van een dier verhullen en ook de vorm van een plant na bootsen. Het skelet kan een schut kleur hebben en dus vooral juist schitterend gekleurd zijn. Zo als bij vele metaalachtig groene torren en ook de paarsblauwe Morpho-vlinders.

ongewervelde dieren

Vijfennegentig percent van alle dieren behoort tot de ongewervelde dieren. Sommige zo als de regenwormen en ook zeeanemonen maar ook de slakken. Die zijn wel bekend omdat ze algemeen voor komen. Terwijl andere zo als oesters maar ook de kreeften en ook garnalen. Die zijn zeer gewaardeerde delicatessen zijn voor de mens. De overgrote meerderheid is echter alleen aan de zoölogen bekend en dat vooral jammer is.

 ongewervelde dieren onder de microscoop

De ongewervelde dierenWant ze zijn vaak ongelooflijk boeiend dieren. Vele hebben microscopisch kleine larfjes die onder de microscoop bekeken vaak wonder mooi blijken te zijn. Het is een hele verrassing
om te ontdekken dat heel gewone zaken zijn. Zo als een pluk mos maar ook zeewier.  Wat vaak vooral wemelen van bizarre maar ook nietige orgasmen.

Groepen lage dieren

De grootste groepen is vooral de ongewervelde dieren of de evertebraten zijn de geleedpotigen dieren.  Allereerst de Arthropoda  zijn insecten en ook kreeften en dergelijke.  En de weekdieren Mollusca waartoe onder andere slakken en schelpdieren behoren. Terwijl ze met respectievelijk 852000 en 128000 soorten zijn. Daarbij vallen de 4000 soorten zoogdieren waar onder ook de mens in het niet vallen. En het betekent tevens dat driekwart van alle bekende diersoorten tot de geleedpotigen behoort.

Aantallen soorten

Als men het biologisch succes van een groep in getallen uit drukt. Dan komen de gewervelde dieren waar toe vissen en ook amfibieën en reptielen maar ook vogels en zoogdieren behoren. Die eveneens met gezamenlijk 43 000 soorten ver achter de arthropoden en mollusken blijven. Zo wel wat aantal soorten als aantal individuen betreft zijn de insecten de grootste groep van de geleedpotigen. Terwijl sommige soorten zijn zelfs talrijker dan de hele menselijke wereldbevolking.

De eigenschappen

ongewervelde dierenOmdat er zoveel evertebraten zijn is het niet verwonderlijk dat ze een ongelooflijke vormenrijkdom te zien is. Terwijl geven van nietige eencelligen tot inktvissen met enorme afmetingen. Veel van deze vormen komen ons erg bizar voor. Sommige dieren kunnen het bijvoorbeeld kennelijk zonder hersenen maar ook zelfs zonder kop stellen. Vooral opmerkelijke zijn de trage schelpdieren die vastzittende zeepokken. Ook nog een andere de bloem vormige zeeanemonen zijn voorbeelden van dieren die in de loop van de evolutie die hun hoofd zijn kwijtgeraakt. Of er nooit een gehad hebben. Een ander kenmerk van ongewervelde dieren is de vaak bijzondere lichaamsvorm.

evertebratenTerwijl soms hebben ze een plantachtige bouw vorm.  Die zijn gebaseerd op een radiaire en ook veelzijdige symmetrie. Zo als bij koralen en ook sponzen.  Terwijl soms ook zijn ze bolvormig. Zo als sommige vrij zwemmende larven. Of bijvoorbeeld de plat en opgerold of buisvormig. De vele evertebraten zoals platwormen en ook bloedzuigers maar ook rondwormen. Die hebben geen ledematen hebben Die bijvoorbeeld bewegen zich voort op de manier van een slang. Bij andere dieren zo als de regenwormen. Die bewegen zich op manier voor, maar deze gereduceerd tot een aantal borstels. Waar ledematen aanwezig zijn. Is dat vaak in voor ons ongewone aantallen en in een merkwaardige rangschikking. Zeesterren hebben gewoon lijk vijf armen of een veelvoud van vijf. Bijvoorbeeld  insecten hebben zes poten maar spinnen acht poten en mariene borstelwormen honderden en hetzelfde geldt voor de miljoenpoten.

Leefwijze ongewervelde dieren

Sommige van de lagere ongewervelde dieren hebben maar één darmopening. de mond van het dier waardoor zowel voedsel wordt opgenomen als afvalstoffen worden verwijderd. Hoe vreemd ze
echter ook mogen lijken. alle dieren zijn het product van miljoenen jaren van evolutie en zijn volkomen aan hun levenswijze aangepast.

Wij zijn meer vertrouwd met de verschijningsvorm van de gewervelde dieren en in onze ogen zien evertebraten. Zo als deze slang sterren die er vaak vreemd uit zien. Toch vinden we ook onder de ongewervelde dieren zeer hoog ontwikkelde vormen. Die uitstekend aan hun omgeving zijn aangepast.

Systematische indeling van de ongewervelde dieren

ONDERRIJK PHYLUM KLASSE VOORBEELDEN
Protozoa Protozoa Mastigophora Zweepdiertjes
Sarcodina Amoeben
Sporozoa Sporediertjes
Cilata Pantoffeldiertjes en andere trilhaardiertjes
Parazoa Porifera Sponzen
Mesozoa Mesozoa Parasieten met twijl achtige verwantschap
Metazoa Cnidaria (coelenterata) hydrozoa Obelia en Hydra
Cnidaria (coelenterata) Scyphozoa Kwallen
Cnidaria (coelenterata) Anthozoa Zeeanemonen en koralen
Ctenophora Ribkwallen
Platyhelminthes Turbellaria Platwormen en planaria’s
monogenea Parrasieten op vissen
Cestoda Lintwormen
Digenea Leverbotten
Nemertina Snoerworm
Acantihocephala
Rotifera Raderdiertjes
Nematada rondwormen
Kinorhyncha
Gastrotricha
Nematomorpha Paardehaarwormen
Phoronida
Bryozoa (ectoprocta) mosdiertjes
Entoprocta
ONDERRIJK PHYLUM KLASSE VOORBEELDEN
Brachipoda armpotigen
Priapulida
Mollusca Monplacophora Neopilina
Polyplacophora Keverslakken
Gastropoda Longslakken en zeeslakken
Scaphopoda Tandschelpen
Bivalvia Tweekleppigen
Cephalopoda Inktvissen
Annelida Polychaeta Borstelworen
Oligochaeta Ringwormen
Hirudinea bloedzuigers
Sipunculoidea
Tardigrada Beerdiertjes
Onchyohora
Arthropoda Crustacea Krabben en kreeften
Insecta Insekten
Arachnida Spinnen en teken en mijnten
Diplopoda Miljoenpoten
Chilopoda Duizendpoten
Merostomata degenkrabben
Chaetognatha Pijlwormen
Pogonophora
Echinodermata Crinoidea Zeelelies
Asteroidea Zeesterren
Ophiuroidea Slangsterren
Echinoidea Zeeegels
Holothuroidea Zeekomkommers
Hemichordata Eikelwormen
Subphylum
Chordata Urochordta Zakpijpen en salpen
Cephalochordata Lancetvisje

De indeling van de ongewervelde dieren

De evertebraten kunnen globaal in vier onder rijken worden verdeeld. De Protozoa of eencelligen dieren en de Parazoa of de sponzen. Waar bij de lichaamscellen slechts losjes met elkaar verbonden zijn. De Metazoa dat zij de  de echte meercellige dieren en dan ook nog de Mesozoa. Maar ook de groep parasitaire dieren van twijfelachtige verwantschap. Deze vier groepen worden onder verdeeld in 29 phyla  stammen.

En eveneens elk op zich gelijkwaardig aan de Chordata. Het phylum waar toe de gewervelde dieren behoren. De verschillen tussen twee groepen evertebraten zijn vaak minstens even groot als die tussen evertebraten en vertebraten.

Soort ongewervelde dieren

Het korte overzicht van de ongewervelde dieren op deze website is tot op zekere hoogte bedoeld om een idee te geven van de verschillen in levenswijze van dieren. Zo zijn er sponzen die voedseldeeltjes uit het water zeven. De parasitaire klaplopers en ook de  gravende wormen die eveneens doorzichtige zijn. En het meeste opmerkelijke de vrij zwemmen de kwallen. Bijvoorbeeld de kolonie vormende dieren en solitair levende individuen.

Het is vaak moeilijk om de levens functies van de evertebraten te door gronden. Omdat ze zo ver van ons eigen vertebraten leven schijnen af te staan. En ook vooral soms meer Science-fiction dan werkelijkheid lijken. Het komt ons wonderbaarlijk voor dat bijvoorbeeld een eencellige alle levens functies in één cel kan verenigen. Maar dat sponzen zonder zenuwstelsel hun manier. Zij het beperkte tot activiteiten perfect weten te coördineren. En dat veel ongewervelde dieren er in het larvenstadium een heel andere levenswijze op na houden dan als volwassen dier. Zo dat ze eerst een gedaante verwisseling moeten onder gaan voor ze volwassen en ook geslachtsrijp worden.

Over de lage dieren

Er zijn natuurlijk websites genoeg over ongewervelde dieren. Maar die zijn meestal in vak taal en ook voor namelijk voor zoölogen geschreven. Waar door ze vaak erg droog lijken. Op deze website poogt de lezer enigszins vertrouwd te maken met het leven van de dieren uit alle voornaamste groepen. Maar  behalve de insekten. Aangezien dit zo’n enorme groep is.  Word vooral apart behandelt  en ook geheel aan hen gewijd. Eén punt moeten we van te voren even duidelijk maken. Dat veel van de behandelde dieren hebben geen Nederlandse naam en daarom is de
wetenschappelijke naam aangehouden. Ook zijn bepaalde wetenschappelijke termen niet te vermijden over de dieren. Maar waar deze worden gebruikt worden ze zo goed mogelijk verklaard.

Indeling everbraten

We beginnen met een systematische indeling van de hedendaagse evertebraten en ook behandelen daar na de opbouw van de verschillende groepen. De pagina over skelet en voortbeweging laat zien hoe de grondvorm van het lichaam nauw verband houdt met de wijze van voortbeweging. Vervolgens gaan we in op de vele manieren waarop evertebraten hun vaak ingewikkelde gedragingen coördineren.

Aangezien evertebraten het contact met hun omgeving vaak door middel van heel andere organen onder houden dan wij wat met heel andere sensaties gepaard gaat.  Is het vooral ook een pagina over zintuigen en waarneming. De manier waar op evertebraten zich voeden en de voedselketens waarvan ze deel uitmaken worden ook behandeld. En verder is er een pagina over dieren die met andere soorten samen leven.

En eveneens met name parasieten die zich vaak aan schijnbaar onmogelijke levens omstandigheden hebben aangepast. Andere onder werpen zijn hofmakerij en ook vermenigvuldiging maar ook ouderzorg en levenswijze van de larven. Terwijl er een speciale aandacht wordt geschonken aan de manier waarop sommige dieren ongunstige omstandigheden door staan. Door in een toestand van schijndood over te gaan. Ook worden de voor delen van het kolonie leven en het ontstaan van kolonies bekeken. Als mede het vreemde verschijnsel van de polymorfie dus de veelvormigheid van het dier. Waar bij een kolonie uit een groot aantal individuen van verschillende vormen bestaat.

amoebe

De kleuren van de lage dieren

En eveneens de kleuren spelen in het leven van de ongewervelde dieren een belangrijke rol. Zo wel bij de hofmakerij als bij andere gedragingen van de dieren. Als waarschuwing voor giftigheid en bij de camouflage. De rol van deze kleuren en de biologie van de ademhalingspigmenten vormen samen met de giftige dieren het onderwerp van een apart pagina. Het leven van de mens wordt door de ongewervelde dieren uiteraard ook sterk beïnvloed. Ze vormen de lagere schakels van vele voedselketens.  Maar soms worden ze gevangen of geteeld om de mens direct tot voedsel
te dienen zo als kreeften en ook oesters.

opossummuizen

Allereerst gaat het om de Amerikaanse opossumuizen of wel de buideldier.Het gaat om de familie Caenolestidae Opossummuizen en de Microbiotheriidae: Colocolo’s maar de Didelphidae: Buidelratten. Eveneens in deze familie is ook de Yapok en de Wolhaarbuidelrat  maar ook Aeneasrat.

ORDE MARSUPIALIA: BUIDELDIEREN

In de gebieden van Noord en Zuid-Amerika en in de Australaziatische regio ten oosten van de lijn van Wallace is een denkbeeldige grens tussen Kalimantan en Sulawesi en tussen Bali en Lombok.
Allereerste komen ca. 250 soorten buideldieren voor in due gebieden. Zij hebben zich ongeveer tegelijkertijd met de echte zoogdieren of placentadieren ontwikkeld. Maar op de zelfde manier werden ze in een groot deel van hun verspreidingsgebied door deze laatste dieren verdrongen. Alleen in Australië is dat van het zuidelijke vasteland van Gondwanaland geïsoleerd raakte nadat het door enkele vroege buideldiersoorten bevolkt was.

Maar vóórdat de enig placentadier zich er had kunnen vestigen.  Dus vandaar heeft deze orde zich volledig kunnen ontplooien. Daar hebben de buideldieren zich aan een hele reeks ui teen lopende ecologische nissen aan gepast en alle mogelijke en beschikbare milieus benut. Het voornaamste kenmerk van buideldieren is de manier waar op zij zich voortplanten. De jongen blijven niet zoals bij de placentadieren in de baarmoeder.  Maar tot dat zij volledig ontwikkeld zijn maar ten slotte worden na een zeer korte draagtijd  slechts 11 dagen worden de jongen geboren. op die manier zij aan hun ontwikkeling voltooien in een buidel aan de buikzijde van de moeder.

Familie Didelphidae: Buidelratten

De familie buidelratten telt meer dan 70 diersoorten die  hun verspreidingsgebied strekt zich uit van het zuidelijkste puntje van Zuid Amerika tot in Zuidoost-Canada. Het zijn in principe allemaal ratachtige dieren soorten Met een zeker geschubde staart lengte. Die toch vrijwel kale staart heeft en een tamelijk slordige vacht. Sommige soorten hebben een echte buidel. Terwijl andere hun jongen tussen twee huid plooien aan de buikzijde dragen.

De meeste buidelratten zijn bos bewoners hoewel er een bijzondere soort voor komt die zich heeft aangepast aan het leven in het water. De Buidelratten leven van bladeren en ook jonge spruiten en knoppen en zaden. Maar ook wel van insecten.


ZUIDAMERIKAANSE DWERGBUIDELRAT

De geslachts naam Marmosa mitis. Het verspreiding gebied loopt van Belize tot noord westen van Zuid Amerika en Trinidad en ook Tobago en Grenada. het dier leeft in milieu zo als  bos en dichte struikvegetaties. De Zuidamerikaanse dwergbuidelrat heeft kopromplengte van 16,5 tot 18,5 cm en ook een  staartlengte van 26 tot 28 cm

ZUIDAMERIKAANSE DWERGBUIDELRATMet zijn lange spitse snuit en grote ogen die erop wijzen dat het een nachtdier is. Het lijkt de Zuidamerikaanse dwergbuidelrat meer op een spitsmuis dan op een rat. Hij heeft geen vaste verblijfplaats in het bos. Maar bouwt iedere dag een tijdelijk nest in boom holten of oude vogel nesten. Het is een behendige klimmer. Die zijn lange grijp staart als vijfde poot gebruikt.

Voortplanting

Buidelratten brengen twee of drie nesten jongen per jaar ter wereld; de jongen (tot 10 per nest) worden na een draagtijd van 17 dagen geboren. Ze moeten zich aan hun moeders pels vasthouden, omdat dwergbuidelratten geen echte buidel hebben.

 

VIRGINIAANSE OPOSSUM

kenmerken

Het  geslacht van het dier Didelphis marsupialis ssp. virginiana of wel de Latijnse naam. De verspreiding: van  het dier is Zuid en oost Canada en  loopt door tot de VS tot in Midden Amerika en Nicaragua. De  virginiaanse opossum zij te vinden bos maar ook struikvegetaties. De lengte van het dier kopromplengte is 32,50 tot 50 cm en de staartlengte van 25,5 tot 53,5 cm

VIRGINIAANSE OPOSSUMDe Virginiaanse opossum die wel 5,5 kg kan wegen. Is het enige buideldier dat ten noorden van Mexico voor komt en tevens de grootste buidelrat. Het is een soort die zich met veel succes heeft weten aan te passen aan de moderne wereld en zijn kostje opscharrelt op vuilnisbelten en in afvalbakken. Wordt hij bedreigd door een hond en de rode lynx maar ook arend of mink. Eveneens  houdt zich dood en meestal verliest de aanvaller dan zijn belangstelling.

De bekendste is de Virginiaanse opossum (Didelphis virginiana). Hij is ongveer zo groot als een huiskat. Deze opossum heeft een grijze of zwarte vacht en een witte maar puntige snuit en een
lange grijpstaart. Die zeker uitmuntende diensten bewijst als het dier door het geboomte klimt. Hoewel hij de voorkeur geeft aan het leven in bomen. Komt hij toch ook voor in open gebieden
waar hij holen in de grond graaft.

Voortplanting

In Canada brengen opossums eens per jaar, in de lente, jongen ter wereld, maar in het zuidelijke deel van hun verspreidingsgebied werpen zij per jaar twee- of zelfs wel driemaal 8-18 jongen. Gewoonlijk overleven slechts 7 jongen van iedere worp het verblijf in de buidel. In het zuiden van de Verenigde Staten wordt op opossums gejaagd vanwege de huiden en het vlees.

 

WATEROPOSSUM

Kenmereken

Het geslacht van het dier is Chironectes minimus. Eveneens is  het verspreiding gebied Mexico en  zuidwaarts door Midden en Zuid Amerika tot in Argentinië.  het leef milieu in zoetwatermeren en riviertjes. De wateroposum kop romp lengte is 27 tot 32,50 cm en de staartlengte 36 tot 40cm.

WATEROPOSSUM Chironectes minimusDe wateropossum of yapok is het enige buideldier dat zich volledig heeft aangepast aan het leven in het water. Hij leeft in holen in de oever en komt tegen donker te voorschijn om te zwemmen en op zoek te gaan naar vis enkreeftachtigen en andere ongewervelde dieren. De vangst wordt op de oever verorberd. De lange staart van de wateropossum heeft wel een functie bij het zwemmen.  Opmerkelijke zijn de achterpoten die zijn voorziene  van zwemvliezen en de brede achter poten zorgen voor de eigenlijke stuw kracht.

 

Voortplanting

In december vindt de paring plaats en ca. 2 weken later worden zo’n 5 jongen geboren. De buidel is waterdicht dank zij een sterke kringspier en de jongen blijven volkomen droog, zelfs als hun moeder helemaal onder water duikt. Het is niet bekend hoe de jongen aan voldoende zuurstof komen in de hermetisch afgesloten buidel.

 

KORTSTAARTBUIDELSPITSMUIS

Kenmerken

De latins naam van het dier Monodelphis brevicaudata. En is Verspreiding over Suriname tot Noord Argentinië. Het leefgebied bos. De kortstaartbuidelspitsmuis kop romp lengte is 11 tot 14 cm en ook k de staartlemgte is 4, tot6,5 cm.

KORTSTAARTBUIDELSPITSMUIS Monodelphis brevicaudataHoewel de kortstaartbuidelspitsmuis bosrijke gebieden bewoont. is het dier een slechte klimmer en blijft hij bij voor keur op de grond. Over dag houdt hij zich schuil in een nest van bladeren dat hij in een holle stam of tussen boom wortels bouwt.  En ‘s Avonds gaat hij op zoek naar zaden maar ook naar jonge spruiten en vruchten. Ook zoekt hij insekten en aas en ook op  kleine knaagdier soorten. Die hij doodt met een beet in hun nek.

 

Voortplanting

De voortplanting is niet aan een bepaalde tijd van het jaar gebonden en de jongen  maximaal zo’n 14 moeten zich vastklemmen aan de tepels van hun moeder en aan de vacht daar om heen. Want zij heeft geen echte buidel. Als de jongen ouder zijn, worden zij op de rug mee gedragen.


Familie Microbiotheriidae: Colocolo’s

Deze familie telt slechts 1 soort die nauw verwant is aan de buidelratten.


COLOCOLO

Kenmerken

Het geslacht van het dier Dromiciops australis. Het verspreiding gebied Chili en West Argentinië. Het leef milieu bos. De kop romp lengte is 11 tot 12,5 cm en de staartlengte is van 9 tot 10 cm.

COLOCOLO Dromiciops australisDe colocolo is een dier met een groot aanpassingsvermogen in het bos. Hij leeft zo wel in berg wouden als in laag land bossen. Hij voedt zich voornamelijk met bladeren en jonge spruiten van inheemse bamboe soorten. Maar vangt ook wel insecten en wormen. In de koudere delen van hun verspreidingsgebied houden de colocolo’s een winterslaap. Maar in gematigder gebieden blijven zij het hele jaar actief.

In de lente planten colocolo’s zich voort, waarbij nooit meer dan 5 jongen worden geboren. Ze hebben geen echte buidel en de jongen moeten zich vasthouden aan de pels van hun moeder.


Familie Caenolestidae: Opossummuizen

Van de opossummuizen zijn slechts 7 soorten bekend, die alle in ontoegankelijke bossen en grassteppen van de Hoge Andes leven. Geen enkele soort is algemeen en over de familie is weinig bekend. Opossummuizen zijn kleine, spitsmuisachtige dieren met dunne pootjes, een lange spitse snuit en een dunne, behaarde staart. De ogen zijn klein en de dieren schijnen het grootste deel van hun leven door te brengen in ondergrondse holen; bij het foerageren volgen zij vaste routes. Waarschijnlijk zullen er nog wel meer soorten worden ontdekt.

 

OPOSSUMMUIS

Kenmerken

De latijnse naam van het dier Caenolestes obscurus.   De verspreiding in de bossen van  Colombia en ook Venezuela. Het leefmilieu in het  berg wouden. De Lengte van het dier de kop romp lengte 9 tot 13 cm en de staartlengte is 9 tot 12 cm.

OPOSSUMMUIS Caenolestes obscurusDe opossummuis leeft op de bos grond en houdt zich overdag schuil in holle boom stammen of ondergrondse holletjes. Tegen de schemering komt hij te voorschijn om tussen het materiaal dat de bodem bedekt naar kleine ongewervelde dieren en vruchten te zoeken. Opossummuizen zijn waarschijnlijk algemener dan men gewoonlijk aan neemt. Maar de onherbergzaamheid van hun milieu maakt het bestuderen en verzamelen van deze dieren bijzonder moeilijk. Van hun voortplanting gewoonten is niet zo veel bekend.

Opossummuizen

opossummuizenDe opossummuis deze diertjes die zeker zich ophouden tussen de dikke onder groei van de wouden van het Andes gebergte. Vooral zijn noch opossummuizen zijn noch ratten. Maar dan met een buideldier. Ze zijn onder gebracht in de familie Caenolestidae en men onderscheidt 3 geslachten: Caenolestes (Bolivia en Ecuador) en de  Rhyncholestes (Chili) en Lestoros (Peru). Ze hebben lang gerekte koppen met ronde oren en lange staarten. Het zijn nacht dieren die zich voeden met een gemengd menu van vogels en eieren maar ook  kleine zoogdieren en ook spinnen en insekten.

De Amerikaanse opossummuizen is geheel verschillend van de Australische.  Hoe wel beide buideldieren soort zijn. De Amerikaanse dieren behoren tot de familie Didelphidae (buidelratten). Het zijn vlees en insekteneters. Hun tanden zijn geschikt voor dit dieet. De opossummuizen zijn nacht dieren en tevens alleseters. Als deze opossummuizen bedreigd worden houden zij zich dood.

ZIE OOK

De wormen zijn de eerste zogenoemde triploblast waarbij het enbryon drie belangrijke cel bladen ontwikkelt.  De eenelligen dieren vormen de grondslag van de leer der afstamming van de organismen en van hun vormen en ontwikkeling. Van sponsen tot kwallen de uit talrijke cellen gevormde dieren. de stammen die hier samenbrengen.  De Vogels behoren tot de klasse Aves. Maar er zijn ook niet vliegende vogels klasse. Web JVM van dieren informatie heeft ook een dieren kaarten map en ook voor spreekbeurt of werkstuk tip

mierenegel-zoogdier

Grote hoefijzerneus

Grote hoefijzerneus de functie van het neusblad is niet helemaal duidelijk is.

 

grote hoefijzerneus

De grote hoefijzerneus is een vleermuis. Die in de Oude Wereld veel voor komt. Het is een van de vele soorten van de grote hoefijzerneus. Maar die over al over de wereld verspreid te vinden zijn. De soort op onze foto leeft vooral op de Japanse eilanden.

Het dier heeft een kenmerk op zijn neus

Het meest opvallende kenmerk van de grote hoefijzerneus is het eigenaardige neusblad. Dat de vorm van een hoefijzer heeft. Van daar de naam van het dier.

De Grote hoefijzerneus komt voor

In Europa komen de grote en de kleine hoefijzerneus voor. De meeste vleermuis soorten geven.

De wat eten het dier en waar vinden ze hun voedsel

De Grote hoefijzerneus geeft de voor keur aan om bij het vallen van de schemering op jacht te gaan. Grote Hoefijzerneus trekken er daar in tegen pas op uit als het helemaal donker geworden is. Ze maken verschillende korte tochten.  En zo keren elke keer naar hun schuilplaats terug om even uit te rusten. Deze soort vliegt vrij laag boven de grond. Maar op een hoogte van 1 meter tot 5 meters. De grote Hoefijzerneus maken uitsluitend jacht op insecten. Maar voor namelijk kevers en nachtvlinders.

Waar blijven ze?

Overdag blijven de dieren op een rustige en verborgen plek. Waar hij ze onderste boven aan hun achter poten hangen. Als het tegen het einde van de herfst kouder begin te worden. Beginnen de hoefijzerneus aan hun winterslaap. Ze zinken weg in een soort slaap toestand. Waar bij al hun lichaamsfuncties zeer vertraagd werken.  En zo brengen ze het winter seizoen door zonder last te hebben van honger.

Het vangen van de prooi

Als het lente wordt. worden ze wakker en dan zijn er weer voldoende insecten te vinden. Net als de andere vleermuizen sporen de grote  hoefijzerneus. Bijvoorbeeld hun prooi of eventuele hindernissen door hoge geluiden uit te stoten. De echo van deze ultrasone geluiden vangt het dier op. En zo op die manier kan het de juiste plaats van een voor werp bepalen

Grote hoefijzerneus leef continent

grote-hoefijzerneus-leef-continent

Gedurende de winter of droogte periodes ligt de groei in het grote delen van de wereld stil. Maar de zones van de bossen met verschillende  seizoensgebonden cycli vinden hier in hun oorsprong. Maar het ene bos is het andere niet. Er is een opmerkelijk verschil in aantal soorten van bossen. Maar de  individuen  tussen de montane en boreale naaldbossen en de loofbossen van de mildere klimaten.

 

Taxonomische indeling

Stam: Gewervelden dier
Klasse: Zoogdieren
Orde: Vleermuizen
Onder orde: Microchiroptera
Familie: Hoefijzerneuzen
Geslacht: Rhinolophus fenumequinum
Soort: Grote hoefijzerneus

Eigenschappen Kenmerken

  • Draagtijd 60 tot 75 dagen
  • aantal jongen: 1 of 2
  • Volwassen gewicht: 16 tot 28 g
  • Vliegsnelheid: 8,4 km/u
  • Leeftijd : 25 jaar
  • Spanwijdte: 35 tot 40 cm

 

grote-hoefijzerneus-woongebied

Grote hoefijzerneus leef gebied DUN BEGROEID WOUD.

Dit zijn overgangszones waar het woud van wegen het klimaat of de kwaliteit van de bodem. Die bijvoorbeeld niet in staat is zijn dichtheid te handhaven. In de gematigde streken hebben ook de bossen talrijke veranderingen onder gaan. Bijvoorbeeld door dat grote oppervlakten werden verbrokkeld om tot leefgebieden. Bovendien voor de mens te worden omgezet in bouw grond. Van de primitieve woud bedekking blijven al dus nog slechts nog. Maar bossen en kreupelhout of oeverbegroeiingen bij waterlopen over.

 

De familie van de Vleermuizen soort in deze klasse bevat ook.

vale-vleermuisVale vleernuis

Is ook wel grote vleermuis genoemd. Komen voor in bergachtige gebieden. En houd ook een winter slaap.

 

 

bladneusvleermuisBladneus  vleermuis

Deze vleermuis heeft grootte ogen. De snuit is bijzonder van de vliegende zoogdiertje. Is ook een vruchten etende vleermuizen.

 

 

Wil je nog meer van dieren weten?

De wormen er zijn drie klasse van de worm zoals de.

  • platworm
  • snoerworm
  • rondeworm

Van sponsen tot kwallen zijn typisch dieren zoals de.

  • sponsen
  • kwallen
  • zeesterren
  • koralen

De eencelligen dieren leven vormen beginnen met organismen zoals.

  • plankton
  • klokdiertjes
  • stenor

Web JVM dieren informatie heeft dieren kaarten map waar je ook tips alle dieren te zien zijn.

Ik kan je helpen met spreekbeurt of werkstuk met 20 tips. Wil je ook een succesvol over dieren informatie?

monotremata zijn zoogdieren

Monotremata zijn slechts twee kleine families van eierlegende zoogdieren die hebben zich weten te hand haven in Australie. Zij hebben beide domicilie in Australië continent. En leveren verdere bewijzen van de fascinerende onafhankelijke evolutie van de in dit geïsoleerde gebied levende dieren.

Voortplanting van de  monotremata

zoogdieren vogelbekdier of snaveldierenDe eierleggende zoogdieren zijn de primitiefste van alle en zijn nauw verwant aan de reptielen. Zij komen uitsluitend voor in Australië en op Tasmanië en Nieuw-Guinea. De gebieden die vele miljoenen jaren van de rest van de wereld zijn afgesneden geweest als gevolg van het af drijven der continenten. Deze eierleggende zoogdieren zijn de monotremata of cloacadieren. Deze naam danken ze aan het feit dat zij één enkele buik opening hebben een cloaca. Zowel voor de afvoer van afval stoffen van het lichaam als voor de geslachtelijke gemeenschap. Wat dit betreft komen ze over een met de vogels en de reptielen. Terwijl de andere zoogdieren twee openingen hebben.

Slechts twee families

De monotremata vormen de enige orde in de subklasse van de prototheria van de zoogdieren de Latijnse naam is mammalia. Tegenwoordig bestaan er nog maar twee families. Het vogelbekdier de  Latijnse naam Ornithorhynchus anatinus en de mierenegels. De gewone mierenegel  de Latijnse naam is Tachyglossus aculeatus  en de vachtegel  Latijnse naam is Zaglossus bruijni.

Uit de fossiele

mierenegel-zoogdierEr zijn fossiele skeletten gevonden die dateren uit het pleistoceen tijd. Dat Slechts 2 miljoen jaar geleden in vergelijking met de 70 miljoen jaar geleden.  Dat de zoogdieren op aarde bekend zijn uit die tijd.  De geleerden zijn van mening dat de cloacadieren van de ‘hoofdstroom’ der zoogdieren zijn. En eveneens zoogdieren-ontwikkeling zijn afgescheiden al spoedig nadat de eerste zoogdieren evolueerden. Een studie van de hersenen en de skeletten der monotremata wijst tevens uit. Dat zij in vroegere stadia verwant geweest moeten zijn aan de buideldieren  is de Latijnse naam marsupialia. De vrouwelijke mierenegel ontwikkelt tijdens het broedseizoen een rudimentaire
broedbuidel.

Hoewel er veel verschillen bestaan tussen mierenegels en vogelbekdieren. Zijn er toch nog meer punten van overeenkomst. Beide hebben rib systemen en ledematen in het lichaam. Die wat samenstelling betreft veel overeenkomst
vertonen met die van reptielen. Ook leggen ze eieren net als de meeste reptielen die ook eieren leggen. De mierenegel broedt ze uit in haar buidel. Terwijl het vogelbekdier een nest maakt.

De jonge dieren van de monotremata

vachtegel-zoogdierWanneer de jongen uit de eieren zijn gekomen. Worden ze gezoogd op de manier van zoogdieren. Maar de melk klieren hebben geen tepels en zien er uit als veranderde zweet klieren. De volwassen dieren van de  cloaca dieren hebben geen tanden. Zo heeft het jonge vogelbekdier in het begin melk tanden. Die echter nadat ze zijn uit gevallen niet vervangen worden. Beide soorten hebben snavels. Die van het vogelbekdier lijkt op de snavel van een eend. Die van de mierenegel is puntiger en geschikter om er mieren mee te zoeken. De pas geboren jongen hebben een zeer korte snavel. Die ze in staat stelt de melk van de moeder te drinken .

Het vogelbekdier heeft domicilie in Zuidoost Australië continent. De gewone mierenegel leeft in Australië en ook in Nieuw-Guinea. Terwijl de vachtegel alleen op Nieuw-Guinea voorkomt.

Geslachten monotremata

Tachyglossus met twee soorten rechtsnavelige mierenegels.
T. aculeatus of Australische mierenegel die leeft ook op Nieuw-Guinen en
T. setosus of Tasmaanse mierenegel. Zaglossus met drie soorten kromsnavelige mierenegels, iets groter (max. lengte 75 tot 80 cm)

Ook wel vachtegels genoemd worden. Z. bartoni of zwartharige vachtegel.
Z. bubuensis, witstekelige vachtegel. Alle drie woonachtig op Nieuw-Gujnea en enkele omliggende eilanden.

De Australische mierenegel. Ta chyglossus aculeatus. Die woont in lichte bossen maar ook in struik savannen en rots savannen. Waar veel mieren en termieten Ie vinden zijn. Deze stevige diertjes schijnen tot vijftig jaar oud te worden.

monotremata zoogdieren of snaveldieren

Ornithorhynchidae 1 soorten ook 1 geslacht van hert dier De wetenschappelijke naam van dit dier is de  Ornithorhynchus anatinus. En dat betekent  met een snavel als een eend. Dit is inderdaad de beste beschrijving als we de kop van het vogelbekdier zien. De brede en platte maar ook iets gekromde bek die langs de rand voorzien van schuine groeven. Vooral  vormt een zeer praktisch hulpmiddel wanneer dit dier op zoek is naar zijn voedsel. Zoals worme maar ook kleine water diertjes. Die op de modder bodem van vijvers en rustige rivieren.

Broodspons sponsen tot kwallen

Broodspons sponsen tot kwallen is een stap naar de ontwikkeling van het zenuwstelsel

Broodspons-sponsen-tot-kwallen

Dit is een van de meest voor komende hoorn kiezelsponzen in de gedijd en zone.  Die samen met zijn verwante familie lid Hymeniacidon sanguinea. Hun inwendige organisatie sterk ontwikkeld zijn. Om vat een groot aan tal zweep haar cellen die zo 100 miljoen in 1 cm  zijn. Want die zorgen voor de water en voedsel circulatie van de spons. De gele kleur van de Halichondria wordt soms dus verborgen door een groene tint. Als gevolg van een chemische stof die door de buitenste delen van het dier af gescheiden. Maar de stof wordt de groene stof van Priestley genoemd wordt.

 

 

Cel typen

De studie van de verschillende cel type is uit gevoerd op de afgebeelde spons. Die toon de duidelijk het bestaan van zenuw cellen van het klassieke type. Die ook aan sluiten op spier vezels voor het samen trekken. Dit bewijst dat ook de meest primitieve veel cellige van de Broodspons sponsen tot kwallen.  Die reeds een eerste stap zetten op de weg naar een gestructureerd zenuwstelsel. Wanneer men een spons zo danig uit een spreidt dat geen twee cellen meer aan elkaar vast zitten. Maar men constateert vervolgens een hergroepering en de reorganisatie van de vrije cellen. Die zo van uit een egaal uit gestreken laag op de bodem. Die dus op nieuw kleine stukjes Broodspons sponsen tot kwallen vormen.

Die kunnen groeien en al snel weer nieuwe individuen voort brengen. Dit vermogen tot regeneratie van uit een toestand van maximale dissociatie geeft de sponzen een unieke plaats in de dierenwereld. In het aller eerste begin van de veel cellige organisatie. Kunnen de verbindingen tussen de cellen dus nog gemakkelijk gemaakt en verbroken worden.

Broodspons sponsen tot kwallen leven gebied

broodspons-sponsen-tot-kwallen-leven-gebied

 

 

 

Taxonomische indeling

Stam: Sponzen
Klasse: Gewone sponzen
Orde: Monaxonida
Familie: Hallchondriidae
Soort: Halichondria panicea
Geslacht: broodspons

Eigenschappen Kenmerken

  • Vele verschillende vormen zijn de meestal in dikke korsten
  • In korsten van gemiddeld 10 cm door snede
  • zelfs tot 20 cm
  • Dik te 1 tot 2 cm
  • Voort planting  juni en juli

 

woongebied

Broodspons sponsen tot kwallen woon gebied ROTSACHTIGE KUSTEN.

De fauna op rotsachtige kusten verschilt met die van de vlakke zee oevers. De kracht van de branding en het steeds afwisselen onder spoelen conditioneert de aanpassing van de soorten. Elk niveau heeft zijn ecologische alkoven. De zeevogels bezeilen de hoge rotswanden. De weekdieren leven in de zone waar getijden en branding inwerken en talrijke vissen wonen in onder water holten.


Wil je nog meer van dieren weten? Zie ook deze dieren.

De wormen er zijn drie klasse van de worm zoals de.

  • platworm
  • snoerworm
  •  rondeworm

De klasse der zoogdieren soorten vormt ook meeste groepen aantal soorten zo onder andere de.

  • vogelbekdieren
  • kangoeroes
  • vleermuizen

Deze vogels soorten  zijn tal rijke er zijn zang vogels en roof vogels er zijn ook onder soorten zoals.

  • pinguïns
  • struisvogels
  • pelikanen
De eencelligen vormen de grondslag van de leer der afstamming van de organismen en van hun vormen en ontwikkeling.
  • plankton
  • klokdiertje

Web JVM dieren informatie heeft  dieren kaarten map waar je ook alle dieren te zien zijn.

Ik kan je  helpen met  spreekbeurt of werkstuk  met 20 tips. Informatie voor een goed werkstuk succesvol te maken.Wil je ook een succesvol werkstuk?

Bloedspons sponsen tot kwallen

De bloedspons sponsen tot kwallen dankt zijn naam aan zijn fraaie kleur

 

Bloedspons sponsen tot kwallen

De Bloedspons sponsen tot kwallen zijn samen met  ver want met de broodspons. De Latijns soort is Haliehondria panieea. Bloedspons sponsen tot kwallen wordt deze spons zeer dikwijls langs onze rots kusten gevonden. Beide hoorn kiezel sponzen zijn het best tegen uit droging bestand. En ze  kunnen daar door hoog op de kust zones verblijven. We vinden deze bloedspons sponsen tot kwallen op vele substraten. Onder langs stenen en in rotsspleten. Langs het plafond van onder zee ze grotten. In de zee grasvelden en zelfs zo maar in het zand. Hij vertoont ook zich ver in de zee armen want hij verdraagt goed het brakke water.

Ook ontwikkelt hij zich goed op een gewone slijkbodem. Het dier wordt dan praktisch geheel over dekt door de sedimentlaag. Behalve de uit steelseks die de poriën en oscula dragen. De Bloedspons sponsen tot kwallen is bovendien weinig gevoelig voor sterk licht. Als mede voor de variaties in de troebelheid van het water. Ook heeft deze bloedspons sponsen tot kwallen een geweldig aan passing vermogen.

 

Voort plating van de bloedspons

Behalve de geslachtelijke voort planting. Die ook normaal via twee afzonderlijke spons dieren plaats vindt. Want bestaat er ook een  ongeslachtelijke voort planting die is kleine bolvormige deeltjes. Zo als de gemmula’s die vormen zich op de wanden van de inwendige spons holte. Dit zijn dus een soort vliezige zakjes zonder enig skelet. Zij bevatten weinig gedifferentieerde ernbryonnaire cellen. Die in staat zijn om alle andere cel typen van de bloedspons sponsen tot kwallen  voort te brengen. Deze gemmula s maken zich tenslotte los en gaan zich elders vast zetten om een geheel nieuwe spons te vormen. Bloedspons sponsen tot kwallen typisch voor deze dieren is hun urnen vorm.

Bloedspons sponsen tot kwallen leef gebied

In de kust strook van Portugal tot Gibraltar en zo naar Maroko kust.

bloedspons-sponsen-tot-kwallen-leef-gebied

 

 

 

Taxonomische indeling

Stam: Sponzen
Klasse: Gewone sponzen
Orde: Monaxonida
Familie: Hymenlacldonldae
Soort: Hymenlacldon sanguine
Geslacht: bloedspons

Eigenschappen Kenmerken

  • Gescheiden geslachten
  • Geslachtelijke voortplanting is in juli en augustus
  • Ongeslachtelijke voortplanting via gemmula’s
  • Grootte tot 2 cm dik en 15 cm middellijn
  • Dikke korst met on effen oppervlak
  • In onregelmatige plakken
  • Naalden netvormig gerangschikt
  • Levensduur 2 jaar
  • Mediolittoraal en dieper

 

Bloedspons- sponsen-tot-kwallen-woongebied

Bloedspons sponsen tot kwallen leef gebied is de ROTSACHTIGE KUSTEN.

De fauna op rotsachtige kusten verschilt met die van de vlakke zee oevers. De kracht van de branding en het steeds af wisselend onder spoelen. Conditioneert de aan passing van de soorten. Ook elk niveau heeft zijn ecologische alkoven. De zee vogels bezeilen dus de hoge rots wanden. De week dieren leven in de zone waar getijden. Waar dus  branding in werken en tal rijke vissen wonen in onder water holten.

 

Wil je nog meer van dieren weten? Zie ook deze dieren.

De wormen er zijn drie klasse van de worm zoals de.

  • platworm
  • snoerworm
  •  rondeworm

De klasse der zoogdieren soorten vormt ook meeste groepen aantal soorten zo onder andere de.

  • vogelbekdieren
  • kangoeroes
  • vleermuizen

Deze vogels soorten  zijn tal rijke er zijn zang vogels en roof vogels er zijn ook onder soorten zoals.

  • pinguïns
  • struisvogels
  • pelikanen
De eencelligen vormen de grondslag van de leer der afstamming van de organismen en van hun vormen en ontwikkeling.
  • plankton
  • klokdiertje

Web JVM dieren informatie heeft  dieren kaarten map waar je ook alle dieren te zien zijn.

Ik kan je  helpen met  spreekbeurt of werkstuk  met 20 tips. Informatie voor een goed werkstuk succesvol te maken.Wil je ook een succesvol werkstuk?

Oxycordyla sponsen tot kwallen

Oxycordyla  sponsen tot kwallen een zeldzame spons

 

Oxycordyla sponsen tot kwallen

Oxycordyla sponsen tot kwallen deze is merkwaardige spons is sinds het jaar 1897. Die slechts driemaal door de schepen van de oceanografische diensten opgevist.  Dus één maal bij de Azoren en een maal in de Middellandse Zee.  En een maal langs de kust van Galicië noordwesten van Spanje. De oxycordyla sponsen tot kwallen heeft de vorm van een ronde bal. Die zo smal naar boven uit lopend en op een lange steel zit. Die ook via een brede voet op een steen vast gehecht zit.De kleur is blauw of crèmeachtige wit. De kop bezit een opening osculum aan de boven zijde. Deze spons kwam altijd te voor schijn uit diepten van 200 tot 500 meter. Op de continentale glooiing en in rustig water. Dit verklaart ook zijn regelmatige vorm. Want de sponzen uit woelig water hebben meestal vreemde en onregelmatige vormen.

 

 

Wanneer we de kop van de spons door snijden.  Dan vinden we onder een rosse huid een regelmatig weefsel met kleine holten voor de circulatie van het water. Maar gesteund door zogenaamde skeletnaalden die vanuit het midden naar alle kanten uitstralen. We zien dat de steel zich ook in deze ronde kop voort zet. Het geslacht van de  Oxycordyla sponsen tot kwallen is zo wel uitwendig als inwendig nauw verwant met de Stylocordyla.  Maar ook een spons soort uit onze kuststreken. Die veel beter bekend is. Het enige verschil ligt in de verschillende vormen van de skeletnaalden. Bij de ontwikkeling van de Stylocordyla constateert men het verschijnsel van alleometrie in de groei. De steel groeit namelijk veel sneller dan de kop. En bereikt zijn definitieve lengte wanneer de kop nog in het beginstadium verkeert.

Oxycordyla sponsen tot kwallen leef gebied

Oxycordyla-sponsen-tot-kwallen-leef-gebied

 

 

 

Taxonomische indeling

Stam: Sponzen
Klasse: Gewone sponzen
Orde: Monaxonida
Familie: Stylocordyl
Geslacht: Oxycordyla pelilla

Eigenschappen Kenmerken

  • Totale hoogte: 2,5 tot 4 cm
  • Kop door snede  is 1 cm
  • Biologie onbekend.

 

Oxycordyla-sponsen-tot-kwallen-woon-gebied

Oxycordyla sponsen tot kwallen woon gebied DIEPZEE.

De oceanen beslaan meer dan twee derde van het aardoppervlak. De onmetelijke populatie vissen en andere. Zogeheten pelagische diersoorten die ver van de kusten in volle zee leven. Is volgens nauwkeurige natuur wetten verbreid temperatuur afhankelijk is. Van de breedtegraad of van stromingen zoals de Golfstroom. Verticale niveaus waar het daglicht geleidelijk verdwijnt. Ook de grootste diepten hebben hun eigen speciaal aan geposte fauna.

 

Wil je nog meer van dieren weten? Zie ook deze dieren.

De wormen er zijn drie klasse van de worm zoals de.

  • platworm
  • snoerworm
  •  rondeworm

De klasse der zoogdieren soorten vormt ook meeste groepen aantal soorten zo onder andere de.

  • vogelbekdieren
  • kangoeroes
  • vleermuizen

Deze vogels soorten  zijn tal rijke er zijn zang vogels en roof vogels er zijn ook onder soorten zoals.

  • pinguïns
  • struisvogels
  • pelikanen
De eencelligen vormen de grondslag van de leer der afstamming van de organismen en van hun vormen en ontwikkeling.
  • plankton
  • klokdiertje

Web JVM dieren informatie heeft  dieren kaarten map waar je ook alle dieren te zien zijn.

Ik kan je  helpen met  spreekbeurt of werkstuk  met 20 tips. Informatie voor een goed werkstuk succesvol te maken.Wil je ook een succesvol werkstuk?

axinella

De larf keert zich binnenstebuiten de axinella

axinella

Deze hoorn kiezelspons is een typische recht op staande soort. Hij is wijd vertakt.  Met een soort stam die hem aan het sub straat bevestigt. Overal op het oranje spons lichaam zitten gaatjes. De zogen naam de oscula. Sommige individuen kunnen een wat massiever vorm aan nemen door dat de takken samen groeien. De axinella komt veel voor op de harde bodem van de kust zone. Ze zijn gevormd door rotsen of grind tot op 100 meter diep. De Axmella dissimilis vormt een dierlijke associatie die typerend is voor het bodem.  Die type van de Kanaal kusten op meer dan 30 meter diep.

 

 

De larf van deze spons is extra goed bestudeerd is. Hij vormt een uniek geval onder de meercellige dieren.  Want in de loop van zijn ontwikkeling keert hij zich volledig binnenstebuiten. De cellen die oorspronkelijk de huid vormden. Ook die gaan naar binnen de wand van het spijsverteringsorgaan verplaatst zich naar buiten. In de Middellandse Zee leeft een kleine zeeanemoon van het geslacht Zoanthus. Want komt vaak op twee soorten van de axinella die met de dissimilis verwant zijn. Maar nooit zet zij zich op de oranje axinella die wij hier afbeelden. De vier soorten axinella’s die in de Middellandse Zee leven. Maar die  hebben elk hun eigen woon gebied maar afhankelijk van de beweging van het water.

Axinella sponsen tot kwallen leef gebied

axinella-leef-continent

 

 

 

Taxonomische indeling

Stam: Sponzen
Klasse: Gewone sponzen
Orde: monaxonida
Familie: Axineilldae
Geslacht: Axinella disslmills
Soort: axlnella

Eigenschappen Kenmerken

  • Ovi paar. Voort planting in de zomer
  • Volwassen lengte : 10 tot 20 cm
  • Maar ook wel 50 cm
  • Op harde bodem op meer dan 30 m diep.
  • Vertakte vorm Geel-oranje Skelet : veer vormige kiezel naaJden

 

axinella-woongebied-zeeen

Axinella komt voor in ZEEMILIEUS  zeg maar DIEPZEE.

De oceanen beslaan meer dan twee derde van het aardoppervlak. De onmetelijke populatie vissen en andere dieren. De zogeheten pelagische dier soorten die ver van de kusten in volle zee leven.  maar ook is volgens nauwkeurige natuurwetten verbreid van temperatuur afhankelijk van de breedte graad of van stromingen zo als de Golfstroom.  Want de verticale niveaus waar het daglicht geleidelijk verdwijnt. Ook de grootste diepten hebben hun eigen speciaal aan gepaste fauna de abyssale  soorten.

 

Wil je nog meer van dieren weten? Zie ook deze dieren.

De wormen er zijn drie klasse van de worm zoals de.

  • platworm
  • snoerworm
  •  rondeworm

De klasse der zoogdieren soorten vormt ook meeste groepen aantal soorten zo onder andere de.

  • vogelbekdieren
  • kangoeroes
  • vleermuizen

Deze vogels soorten  zijn tal rijke er zijn zang vogels en roof vogels er zijn ook onder soorten zoals.

  • pinguïns
  • struisvogels
  • pelikanen
De eencelligen vormen de grondslag van de leer der afstamming van de organismen en van hun vormen en ontwikkeling.
  • plankton
  • klokdiertje

Web JVM dieren informatie heeft  dieren kaarten map waar je ook alle dieren te zien zijn.

Ik kan je  helpen met  spreekbeurt of werkstuk  met 20 tips. Informatie voor een goed werkstuk succesvol te maken.Wil je ook een succesvol werkstuk?

Ribkwal

Ribkwal zijn tentakels kunnen uitgestrekt of ingetrokken zijn.

ribkwal

Dit kleine zee diertje is verwant aan de zeeanemonen en de koralen. De ribkwal komt in alle wereldzeeën voor zo wel in koude pool zeeën als in tropische oceanen. Er zijn meer dan 80 verschillende soorten van deze kam dragers waar genomen. De meesten hebben een bolvormig lichaam. Maar dat er uit ziet als door zicht  en  kleurloze gelei. Ribkwallen hebben net als kwallen. Niet meer dan één interne spijsverterings-hoIte. Maar de Ribkwallen zijn vrij slechte zwemmers. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat er zo vaak grote hoeveelheden van aan getroffen worden. Op het strand of in stilstaand water na het afnemen van de vloed. Hele scholen van deze diertjes worden soms naar de oever gespoeld. De ribkwal beweegt zich bij het zwemmen voort door het heen en weer bewegen van de trilhaarplaatjes.

 

 

Die er als kammen uit zien. Bij na alle ribkwallen zijn licht gevend. Maar het licht van de acht rijen plaatjes schijnt met korte tussen pozen en heeft dus een groenachtige kleur. Een groot deel van de lichteffecten in zee water wordt veroorzaakt door deze kleine diertjes.  Maar die reusachtige scholen vlak onder het wateroppervlak leven. Het effect van de lichtschijnsels kan zeer indruk wekkend zijn. Maar ook is ribkwal een vleesetend en voedt zich met microscopisch kleine diertjes.  Als de ribkwal de prooi wordt gegrepen met zijn twee tentakels. Die te voor schijn schieten uit scheden. Maar die ziiten aan weerszijden van het lichaam bevinden. Deze tentakels trekken zich vervolgens samen om het voedsel naar de mondopening te brengen. De wijze van voort planten is bij de ribkwallen zeer primitief.

Ribkwal leef continent Noordelijke Atlantische Oceaan

ribkwal-leef-continent

 

Taxonomische indeling

Stam: Kamdragers
Klasse: Tentaculata
Orde: Cydlppldae
Familie:  Pleurobrachlldae
Soort: Zeeduif
Geslacht: Pleurobrachia pileus

Eigenschappen Kenmerken

  • Eierleggend een doorsnede van 2 cm
  • Over gedragspatroon is niet veel bekend

 

 ribkwal-woongebied-diepzeeRibkwallen komen voor in ZEEMILIEUS van de DIEPZEE.

De oceanen beslaan meer dan twee derde van het aardoppervlak. De onmetelijke populatie vissen en andere zogeheten pelagische dier soorten.  Want die zijn ver van de kusten in de volle zee leven. Is volgens nauwkeurige natuurwetten verbreid.  Zo als de temperatuur afhankelijk van de breedte graad of van stromingen zoals de Golfstroom. Maar ook de verticale niveaus waar het dag licht geleidelijk verdwijnt. Ook de grootste diepten hebben hun eigen speciaal aan gepaste fauna abyssale soorten.

 

Wil je nog meer van dieren weten? Zie ook deze dieren.

De wormen er zijn drie klasse van de worm zoals de.

  • platworm
  • snoerworm
  •  rondeworm

De klasse der zoogdieren soorten vormt ook meeste groepen aantal soorten zo onder andere de.

  • vogelbekdieren
  • kangoeroes
  • vleermuizen

Deze vogels soorten  zijn tal rijke er zijn zang vogels en roof vogels er zijn ook onder soorten zoals.

  • pinguïns
  • struisvogels
  • pelikanen
De eencelligen vormen de grondslag van de leer der afstamming van de organismen en van hun vormen en ontwikkeling.
  • plankton
  • klokdiertje

Web JVM dieren informatie heeft  dieren kaarten map waar je ook alle dieren te zien zijn.

Ik kan je  helpen met  spreekbeurt of werkstuk  met 20 tips. Informatie voor een goed werkstuk succesvol te maken.Wil je ook een succesvol werkstuk?