mierenegel

Mierenegel zoogdier

Mierenegel zoogdier is een eigenaardige Australische egel die legt eieren. Zoogdieren monotremata of de snaveldieren. En de Kenmerken van de Mieregel zoogdier en de Latijnse naam is Tachyglossus aculeatus. De mierenegel hebben een ruwe vacht en stekels op de rug. Ze hebben een verlengde slanke snuit en sterke poten en het zijn goede gravers. Zoals alle miereneters hebben ze geen tanden en zwakke kaken. Termieten en mieren en andere kleine insekten worden met behulp van een lange kleverige tong. Die een heel eind buiten de snuit kan worden uit gestoken en naar binnen gewerkt. Vervolgens worden de insekten tussen tong en verhemelte plat gedrukt.

De mierenegel zoogdier is een van de meest eigenaardige vertegenwoordigers van het dierenrijk. Snaveldieren indeling van de families is een Tachyglossidae.mierenegel zoogdier

Er zijn 5 soorten met 2 geslachten. De mierenegels zijn dieren met stevige vormen. Gewone mierenegel heeft een gedrongen en min of meer rond lichaam. Lijken op grote egels met min of meer talrijke en lange stekels tot 6 cm. Van verschillende dikte. Het dier heeft scherpe dikke stekels net als een egel. De snuit is lang en dun als een slurf met twee neusgaten aan het uit ­einde. De mierenegel is niet zo best in staat om zijn lichaamstemperatuur te regelen en in koude perioden houdt hij een winter slaap.

De poten van de mierenegel

De poten zijn vreemd naar achteren gebogen maar zijn ook voor zien van krachtige klauwen. De mierenegel zoogdier is erg onhandig in zijn bewegingen. En bovendien kan het gebeurt zelfs wel dat het dier struikelt over zijn eigen sterk gebogen poten.  Terwijl de vingers en tenen dragen sterke kromme nagels heeft. Waar mee de mierenegels zich bliksemsnel kunnen in graven als er gevaar dreigt. Zij graven echter geen holen. Maar in holle stammen of tussen boom wortels en stenen.

Meer kenmerken van de mierenegel zijn

AUSTRALISCHE MIERENEGELMierenegels leven voor namelijk vooral van mieren. En veel al gaan ze ’s nachts op jacht.  Maar hoe wel ze ook over dag wel gezien worden. De gewone mierenegel is een gedrongen dier met een lange cilindrische snavel achtige snuit. Waar mee op die manier naar mieren wordt gesnuffeld.

Een ander op­ vallend kenmerk van de mierenegel zoogdier is de lange smalle kleverige tong. Die zeker twintig centimeter ver buiten de bek gestoken kan worden. De bek op zichzelf is niet meer dan een soort buis zonder tanden. Maar wonen in holle boom stammen en tussen boom wortels of rots blokken.

Waar zij zich stevig verankeren en beschermd door hun rug stekels. Hun snuit vormt een soort snavel met hoornachtige bekleding. Die aan het uit einde de neus gaten en een eenvoudige mond bevat. Aan het uit einde van de onbehaarde snuit bevindt zich de spleetvormige mond.  Het opmerklijke van de tong  is zo uit  15-18 cm ver uit gestoken kan worden. Op de tong wordt kleverig speeksel gevormd waar door elk insekt dat hij op likt maar ook meteen gevangen is.

bescherming

Zijn rug is bedekt met ongeveer 5 cm lange stekels die bovendien vooral belangrijkste bescherming vormen van het dier. Bij eventueel  gevaar graaft hij de kop en het voorste deel van het lichaam
snel in de grond en blijft er tot de kust weer veilig is. Hij kan zich binnen 9 minuten volkomen ingraven in het zand. De mierenegels houden zich op zandige terreinen op waar veel mieren en termieten zijn. De mannetjes bezitten bovendien aan de achter poten een spoor die zij gebruiken om zich te verdedigen.

Het bestaan van de mierenegel

Er zijn verschillende soorten mierenegels zoogdier. Maar de meest bekende is wel de Australische mierenegel. Die  boven op de afbeelding te zien is. Over het gedragspatroon van het dier is vrij veel bekend. Mierenegels ko­men op de meest uit een lopende plaatsen voor. Ze leiden een eenzaam en vrij rustig bestaan. Ze kunnen ongeveer 50 jaar oud worden. Er zijn drie variëteiten mierenegels in Australië en één op Nieuw-Guinea, die onderling echter maar heel weinig verschillen.

Hoe het dier voor beweegt

tandeloze mierenegelOver het algemeen bewegen de mierenegel zoogdier ze zich langzaam over de grond voort. Maar ze rennen na­tuurlijk ook wel eens een enkele keer. Met behulp van hun lange nagels kunnen ze bovendien in bomen klimmen. Maar als er gevaar dreigt dan graaft de mieren­egel zoogdier in. Zo binnen enkele minuten een gat in de grond en verdwijnt daar dan volkomen in.  En op die manier aan het gevaar ontsnappend.  Maar als de grond hier niet geschikt voor is of wanneer de mierenegel zoogdier zich bedreigd voelt. Dan rolt hij zich op net als de ons bekende egel op.

De mierenegel  zoogdier heeft harde en scherpe stekels op deze pikkerige bal zijn voldoende om elke aanvaller af te schrikken. Zijn rug is bedekt met ongeveer 5 cm lange stekels. Die zijn belangrijkste bescherming vormen. Bij eventueel gevaar graaft hij de kop maar ook het voorste deel van het lichaam in. Snel in de grond maar blijft er tot de kust weer veilig is. Hij kan zich binnen 9 minuten volkomen in graven. De mierenegels houden zich op zandige terreinen op waar veel mieren en termieten zijn.

Wat eet de mierenegel zoogdier?

De mierenegel zoogdier voedt zich voorname­lijk met mieren en mieren en termieten en ander insecten. Die hij zo met zijn lange tong bij een veegt. Zij hebben geen tanden. Maar malen hun prooi diertjes fijn door een paar hoornachtige randen onder op de tong tegen hun geribbelde verhemelte te wrijven.

Geslachten en soort Tachyglossus aculeatus

Tachyglossus met twee soorten rechts snavelige mierenegels:
T. aculeatus of Australische mierenegel leeft ook op Nieuw-Guinea en
T. setosus of Tasmaanse mierenegel.

Zaglossus met drie soorten krom snavelige mierenegels maar iets groter  en max. lengte 75 tot 80 cm.

Maar ook wel vachtegels genoemd.
Z. bartoni of zwartharige vachtegel.
Z. bubuensis wit stekelige vachtegel alle drie woonachtig op Nieuw-Guinea en enkele om liggende eilanden.

De voortplanting mierenegel

jonge mierenegelDe wijfjes dragen een soort buidel op de buik. De zogenaamde broed zak waarin de openingen van de tepelklieren uit komen. En die pas verschijnt als de dieren hun ei gaan leggen. Meestal leggen zij slechts één ei.  Dat dus door een serie ingewikkelde bewegingen. Bijvoorbeeld door buiging van het bekken en uit stulping van de cloaca dat betekend het geslachts-organen. Het wijfje ontwikkelt een tijdelijke broed buidel aan het achterlijf. Deze huid plooi ontwikkelt zich aan het begin van het voortplantings seizoen.Maar tenslotteword het ei in de broed zak wordt gedeponeerd.

Ten slotte ei in de buidel zak waar in het 7-10 dagen wordt bebroed. De buitenkant van het ei is kleverig zo dat het beter in de buidel blijft zitten. Het pas uit gekomen jong is maar 1,25 cm lang en
volslagen hulpeloos en moet zich daarom verder ontwikkelen in de buidel van zijn moeder.

Het wijfje produceert melk in over vloed in haar borst klieren. Maar het dier  heeft geen tepels om aan vast te zuigen. Zo dat het jong zich voedt door speciale gedeelten van de huid van het onderlichaam. Waar langs de melk stroomt zo kan het jong af te likken melk. Wanneer er stekeltjes gevormd worden op het jong. Op een leeftijd van ca. 3 weken wordt het jong niet langer
door de moeder mee gedragen.

Mierenegel zoogdier leven gebied

Het gebied begint Thursday eiland ten noorden van Australië. En loopt zo langs de kuststrook naar beneden naar het Alpine National Park. Is bijvoomierenegel zoogdier leven gebiedrbeeld het leven gebied van de mierenegel. De Australische mierenegel. Woont in lichte bossen en struik savannen en rots savannen. waar veel mieren en termieten te vinden zijn. Deze stevige diertjes schijnen tot vijftig Jaar oud te worden.

Taxonomische indeling

Stam: Gewervelde dieren
Klasse: Zoogdieren
Orde: Prototheria
Familie: Mierenegels
Geslacht: Tachyglossus aculeatus
Soort: Australische mierenegel

Eigenschappen Kenmerken

  • Legsel: 1 ei per keer
  • Broedtijd: 8 tot 10 dagen
  • Doorsnede ei: 13 tot 15 mm
  • Lengte: bij geboorte 12 mm
  • Volwassen gewicht:2,5 tot 6 kg
  • Lengte lichaam: 35 tot 53 cm
  • Lengte staart: 9 cm
  • Leven duur: 50 jaar
  • Gewicht is tussen de 2,5 tot 2,9 kg
  • Lengte Stekels ongeveer 5cm

Mierenegel zoogdier komt voor op de SAVANNE.

mierenegel-zoogdier-savanne-woongebied

Daar van is het type de uit gestrekte gras vlakte die ten noorden van de Australië. Die bijvoorbeeld een brede strook vormt over het Australiëvaste land. Hier en daar wat bomengroei.  Maar gescheiden van de eigenlijke woestijn. Die bijvoorbeeld door de sub woestijn steppeachtige waar op dunne bosjes struik gewas voor komen. De Australië savanne is beroemd om de rijk dom aan grasetende fauna al daar. Maar ook de variëteit van krachtige carnivoren die er als een natuurlijk gevolg van is. Daar in tegen van ten koste van de vorige leven.

 

ORDE MONOTREMATA: SNAVELDIEREN

Deze orde omvat 2 families met tezamen slechts 3 nog leven de soorten. Hoewel de snaveldieren goed aan gepast zijn aan hun milieu. Beschouwt men hen als primitieve zoogdieren in die zin dat zij sommige reptielachtige kenmerken wat betreft hun lichaamsbouw hebben behouden.  En bovendien leggen zij eieren. Daarnaast hebben zij echter specifieke zoogdier eigenschappen zoals een vacht en melklijsten. Mogelijk vertegenwoordigen de snaveldieren eerder een parallel lopende evolutie lijn dan een stadium in de evolutie van de zoogdieren. Het feit dat er geen fossiele snaveldieren zijn gevonden maakt het moeilijk de afstammingsgeschiedenis van deze groep te begrijpen.

De toekomst van de eieren  leggende zoogdieren

zwemmende mierenegelZo  wel het vogelbekdier als de mierenegels zijn volgens de Australische wetten beschermde dieren. Het vogelbekdier is het algemeenst op Tasmanië. Waar de aan tallen toe nemen. De mierenegels komen zo wel in Australië als op Nieuw-Guinea voor. Maar ook  hun grootste bescherming is waarschijnlijk het feit dat ze voor de mens ongevaarlijk zijn. Maar ook onbruikbaar zijn voor voedsel.

Het bestuderen van het vogelbekdier is uiterst moeilijk. Hij is namelijk erg schuw en tevens voornamelijk nachtdier. Zoölogen die deze dieren bestuderen moeten vaak vele weken geduldig wachten. Maar ook lang niet altijd wordt het met succes bekroond. Een aan tal paren heeft men in gevangenschap gehouden. Waar hun gewoonten van dichtbij bestudeerd konden worden. Maar zij zijn erg moeilijk te vangen.

Even als met het vogelbekdier gaat het met de voortplanting in dierentuinen maar moeilijk. Terwijl dat bij de mierenegel ook dus moeilijk is. Het eerste vogelbekdier ontdekte men tegen het einde van de l 8de eeuw. Maar het duurde 100 jaar eer men voldoende af wist van de broed gewoonten. Eerst dacht men dat de eieren in het moederlichaam uit kwamen. Zo als dat het geval is bij sommige soorten reptielen. Maar in 1884 bewees de Britse zoöloog dat de eieren werden gelegd. En uit kwamen buiten het lichaam. Een Duitse zoöloog ontdekte het zelfde bij de mierenegels.

De familie van de Monotremata soorten in deze klasse bevat ook.

vachtegel-zoogdier Vachtegel

Is bovendien een merkwaardige zoogdier. Er bestaan drie soorten van de vachtegel. Deze komt voor in Australische land. Maar heeft veel weg van de mierenegel.

 

 

vogelbekdier-zoogdierVogelbekdier

het vogelbekdier is ongetwijfeld het vreemdste dier. Het dier ziet er zo merkwaardig uit dat we niet weten of het een zoogdier is.

 

Wil je nog meer weetjes en tips van dieren weten?
De wormen er zijn drie klasse van de worm zoals de.
Van sponsen tot kwallen  zijn typisch dieren zoals de.
De eencelligen dieren leven vormen beginnen met organismen zoals.
De vogels soorten die over de gehele wereld zijn verspreid. En nagenoeg elk milieu buiten de diepe oceanen bevolken. Vogels zij er in alle formaten.
Ik kan je  helpen met  spreekbeurt of werkstuk  met 20 tips. Wil je ook een succesvol werkstuk?
Web JVM dieren informatie heeft ook een  dieren kaarten map waar je ook tips  van alle dieren te zien zijn.
vogelbekdier

vogelbekdier-zoogdier

Vogelbekdier zoogdier lijkt op geen enkel levend dier. Het is wellicht het vreemdste zoogdier het vogelbekdier. Maar wat eet het zoogdier voor voedsel. Het meeste opmerkelijke zijn de jongen van het zoogdier. Komt het jong uit een ei of uit de baarmoeder? En is de vogelbekdier gifig en waar leven de dieren of  is de vogelbekdier uitgestorven.

Wat is een vogelbekdier?

Het vogelbekdier zoogdier is ongetwijfeld het vreemdste thans levende dier. Hij ziet er zo merkwaardig uit dat vele personen niet weten dat het een echt zoogdier is. Heeftvogelbekdier zoogdier een zeer bizar uiterlijke maar  voor zijn levenswijze volmaakt aangepast  is .Het heeft een aantal morfologische en anatomische eigen­schappen gemeen met de reptielen. Waar door het een van de meest primi­tieve zoogdieren is. Snaveldieren zijn oer oude zoogdieren die nog eieren leggen. De Snaveldieren bezitten een reeks anatomische kenmerken die zowel aan de Reptielen als aan de Zoogdieren doen denken. Vroeger meende men dat zij verwant waren met de Buideldieren. Maar tegenwoordig beschouwt men ze even als de Buideldieren. Want als afkomstig van een wel licht gemeenschappelijke maar toch hypothetische voor ouder. Waarna de evolutie wegen zich gescheiden zouden hebben.

Zoogdieren monotremata of snaveldieren

Het vogelbekdier en de mierenegel vormen samen. Een orde van de zoogdieren die de Monotremata uit het Griek oudheid. Met één enkele opening. Dizoogdieren monotremata of snaveldierene duidend op cloaca betekend de opening in het lichaam van dieren. Een holte waarin tegelijk het urnenkanaal het rectum en de geslachtsorganen uit komen.

Deze enkele soorten vormen bovendien een onderklasse de Prototheria of de Oer zoogdieren. We moeten hier niet uit concluderen dat de oer zoogdieren. Maar ook de over levenden zijn van de oudste stammen van zoogdieren. Dus zij vormen en tak die zich  afzonderlijk ontwikkeld heeft. En waar van en de oorsprong niet kent. Door gebrek an fossiele resten. De oudste van deze resten dateren namelijk uit het Pleistoceen. Dat wil zegen het begin van ons kwaternair tijd perk 2 tot 3 miljoen jaar geleden. Opgemerkt moet worden dat deze dieren geen tanden hebben. Want dit zijn de meest bestendige organen. Die als een ideaal identificatiemiddel vormen. De tanden van het dier

Wel licht het vreemdste zoogdier het vogelbekdier

De orde der Monotremata of Snaveldieren beperkt tot de Australische zone. Omvat twee families  de Tachyglossidae met vijf soorten mierenegels en de Ornithorhynzoogdieren vogelbekdier of snaveldierenchidae met één soort vogelbekdier. Het is ’s nachts actief. Maar is niet schadelijk en heeft weinig natuurlijke vijanden. Het wordt wettig beschermd en komt derhalve overvloedig voor in Tasmanië en in het oostelijk deel van Australië. Het kan lange tijd onbeweeglijk in het water liggen. Met zijn kleine oogjes de omgeving afspiedend.

De aangepaste snavel van de vogelbekdier

Vogel­bekdier zoogdier met zijn hoornach­tige en tandeloze bek lijkt zo zeer op een eenden snavel. Dat de dierkundigen dit beest de naam Ornithorhynchus ana­tinus hebben gegeven. Maar het geen zo­ veel betekent als gelijkend op een eend. Dit is inderdaad de beste beschrijving als we de kop van het vogelbekdier zoogdier zien de brede en platte iets gekromde bek.  Zo langs de rand voor zien van schuine groeven. Vormt een zeer praktisch hulp middel wanneer dit dier op zoek is naar zijn voedsel.

Het gif het van de vogelbekdier is giftig

Het mannetje van het vogel­bekdier zoogdier draagt een hoorn achtige spoor.  De mannetjes dragen aan de achter poten. Een soort holle klauw die via een kanaaltje met een gifklier verbonden is. De rol van dit gif apparaat is niet goed duidelijk. Experimenten toonden aan dat dit sterke gif een bloedstollende uitwerking heeft. Die verbonden is met een gifklier. Maar aan elk van zijn poten. Het is bovendien het enige giftige zoogdier.  Maar afgezien van enkele spitsmuizen. Die ook een giftig speeksel bezitten.

De vogelbekdier is de beste zwermer

Het vogel­bekdier zoogdier leeft in de traag ­stromende rivieren en in de meren van het Australische vasteland. Het zwemt en duikt als de beste en is vol­ledig aan het water leven aangepast. Bovendien de ogen en oren van het vogelbekdier liggen in groeven die door huid plooien worden afgesloten als het dier onder water zwemt. Wanneer hij onder water jaagt gaat het vogelbekdier
dan ook helemaal af op zijn gevoelige. Terwijl de leerachtige snavel bij het opsporen van prooi in het water. De neus gaten liggen op de punt van de boven snavel maar zij kunnen alleen functioneren als de kop van het dier boven water is.  De jonge vogelbekdieren bezitten tanden maar volwassen dieren hebben gegroefde hoorn platen aan weerszijden van hun kaken om hun prooi
te kauwen.

En woont in hol aan de oever

Het vogel­bekdier zoogdier graaft zijn hol in de rivieroever. Aan het einde van de en­kele meters lange gang bevindt zich een ronde kamer. Waar het dier over­dag verscholen zit. Pas tegen de nacht komt het tevoorschijn. Het vogelbekdier leeft zo wel op het land als in het water en is uitstekend aangepast aan het waterleven. De dichte vacht en zijn zwemvliezen en de huidplooi onder aan de snavel. Die de ogen beschermt. Als die duikend zoekt het dier zijn prooidiertjes met zijn snavel. Die aan de buitenzijde bekleed is met teen fijn gevoelig huidje. die voor zien van voelorganen.
Het is een drukke graver die met zijn voor poten lange gangen in de oevers
uitgraaft. De brede platte en gespierde staart is een nuttig werktuig.
Dat dus het uitgegraven aarde netjes op een hoop duwt. Maar of tegen de buik gevouwen de bladeren voor de bekleding van het nest aanvoert.

Wat eet de vogelbekdier?

Het vogelbekdier jaagt voor namelijk op de bodem van het water. Waar bij hij een minuut of langer onder duikt om met zijn snavel in de modder te zoeken naar kreeftachtigenmaar ook waterinsekten en larven. Ook eet hij kikkers en andere kleine dieren en af en toe wat planten. Vogelbekdieren hebben een enorme eetlust ze verorberen wel 1 kg voedsel per nacht. Maar in de nacht als die tevoorschijn komt voeden ze ook met pieren en aardwor­men. Die dus immers ook pas in het duis­ter uit de grond komen. Ook eet hij wel kleine schaaldieren en slikt hij een flinke hoeveelheid modder in.  Maar ook wormen en  kleine waterdiertjes op de modder bodem van vijvers en rustige rivieren.

De voortplanting van de vogelbekdier

Het bijzondere van de Snaveldieren is dat zij eieren leggen! Toch zijn het echte zoogdieren. De voortplanting van het vogelbek­dier zoogdier is beslist uniek. Het wijfje bedekt haar leger met natte bladeren en legt hier in haar eieren. Het wijfje legt meestal twee eieren in haar nest . Zij zorgt voor de juiste temperatuur gedurende de tiendaagse broedperiode.  Als de jongen uit het ei komen. Zijn ze nog erg klein zo 2 ,5 cm lang en zij beginnen al spoedig de melk te drinken. Na de broedtijd beginnen de jongen de melk te zuigen die zomaar uit de moedervacht komt sijpelen.

Want het wijfje van het vogelbekdier zoogdier bezit geen tepels. Maar twee van poriën voorziene buik zones laten een voedende melk doorsijpelen. Want afkomstig van de onder liggende tepel klieren.  Dus de jongen zuigen de melk druppels uit de moeder vacht. Zij hebben nog niet de kenmerkende van een snavel. Wanneer er stekeltjes gevormd worden op een leeftijd van ca. 3 weken dan wordt het jong niet langer door de moeder mee gedragen.

Na verloop van tijd krijgen zij ook tandjes. Zo wel  snijtanden en hoek tanden en  voor kiezen en echte kiezen. Deze blijven echter rudimentair en verdwijnen om bij de volwassen dieren plaats te maken voor hoornachtige plaatjes. Deze bijzonderheid gaf de specialisten helaas geen aanwijzingen over de rechtstreekse voorouders van de Snaveldieren. Die zowel het vogelbekdier zoogdier als de mierenegel kenmerkt.

Vogelbekdier zoogdier leef gebied

vogelbekdier zoogdier leef gebied

En komt derhalve overvloedig voor in Tasmanië en in het oostelijk deel VN Australië. Is ’s nachts actief en ook niet schadelijk. En heeft weinig natuurlijke vijanden. Het wordt wettig beschermd.

 

Taxonomische indeling

Stam: Gewervelde dieren
Klasse: Zoogdieren
Orde: Monotremata
Familie: Ornithorhynchidae
Geslacht: Ornithorhynchus anatinus
Soort: Vogelbekdier

Eigenschappen Kenmerken van het vogelbekdier

  • Dracht: 15 dagen
  • Ovipaar
  • en legt twee eieren of drie
  • Afmetingen van het ei: 17 x 14 mm
  • Eieren komen uit na 10 dagen
  • Levensduur :  ± 15 jaar
  • Lengte bij geboorte: 2,5 cm
  • De jongen verlaten het nest op de leeftijd van 4 maanden
  • Volwassen gewicht: 0,5 tot 2 kg
  • kop en Romp: 30 à 45 cm lang
  • Staart: 10 à 18 cm lang
  • Max lengte 60 cm
  • Milieu in meren en ook rivieren
  • Verspreiding oost- Australië en Tasmanië

Vogelbekdier zoogdier woongebied rivieren

vogelbekdier zoogdier woongebied

Traag vloeiende stromen en rivieren vormen ware natuurlijke barrières voor de talrijke. Ecologische alkoven betekent het woongebied van het dier. Maar ten behoeve van een aquatiele en semi-aquatlele betekent in water levend. Want die dus afhankelijke zijn van de water fauna. De reusachtige Amazone is goed voorbeeld.

Een echte binnen zee voor het dier. Bezaaid met eilandjes vol mangroves en met een weelderige planten groei op haar oevers. Bezit de rijkste aquatlele fauna ter wereld. Door deskundigen worden nog voort durend nieuwe soorten geregistreerd.

 

ORDE MONOTREMATA  de  SNAVELDIEREN

Hoewel de snaveldieren goed aangepast zijn aan hun milieu waar in ze leven. Bovendien beschouwt men hen als primitieve zoogdieren in die zin dat zij sommige reptielachtige kenmerken wat betreft hun lichaamsbouw hebben behouden. Bovendien leggen zij eieren. Daar naast hebben zij echter specifieke zoogdiereigenschappen zo als een vacht en melklijsten. Mogelijk vertegenwoordigen de snaveldieren eerder een parallel lopende evolutie lijn dan een stadium in de evolutie van de zoogdieren. Het feit dat er geen fossiele snaveldieren zijn gevonden maakt het moeilijk de afstamming geschiedenis van deze groep te begrijpen.

Familie Ornithorhynchidae de Vogelbekdieren

De enige soort van deze familie, het vogelbekdier, heeft een zeer bizar uiterlijk, maar is volmaakt aangepast aan zijn levenswijze. De soort werd 200 jaar geleden ontdekt, en toen het eerste exemplaar in het Natuurhistorisch Museum te Londen arriveerde, waren de geleerden er zo door verbijsterd dat zij meenden dat het een vervalsing was. Vogelbekdieren zijn nu wettelijk beschermd en in sommige gebieden komen zij algemeen voor.

Gevaarlijk mannetje van de monotremata

De mannelijke monotremata hebben geduchte wapens in de vorm van kromme sporen. Die aan de binnenkant van de achterpoten staan. Bij het vogelbekdier zijn deze hoornstekels doorboord
en staan in verbinding met een gifklier. Niemand weet precies waar deze sporen voor dienen. Maar het gif kan pijnlijke wonden veroorzaken. Sommige zoölogen zijn van mening dat de sporen
tijdens de hofmakerij worden gebruikt om er het wijfje mee in te spuiten. Zo dat het passiever wordt. Maar een vrouwtje dat in een dierentuin door een mannetje werd aangevallen stierf bijna door het vergif.

Het hofmaken bij het vogelbekdier begint wanneer het mannetje het wijfje bij de staart pakt en met haar in cirkels rond gaat zwemmen. Na de paring trekt het wijfje zich terug in haar hol om er de
eieren te leggen. De nestkamer is gevoerd met bladeren die het vrouwtje in het hol heeft gebracht door ze onder de staart te klemmen. Voor ze de eieren gaat leggen dan vult ze de ingang van het
hol op met aarde. Door gaans legt ze 2 – zelden 3 – eieren. Die in circa 10 dagen worden uitgebroed

De toekomst van de eierleggende zoogdieren

Zowel het vogelbekdier als de mierenegels zijn volgens de Australische wetten beschermde dieren. Het vogelbekdier is het algemeenst op Tasmanië. Waar de aantallen toenemen. De mierenegels
komen zowel in Australië als op Nieuw-Guinea voor en hun grootste bescherming is waarschijnlijk het feit dat ze voor de mens ongevaarlijk en ook onbruikbaar zijn. Het bestuderen van het vogelbekdier is uiterst moeilijk. Hij is namelijk erg schuw en tevens voornamelijk nacht dier. Zoölogen die deze dieren bestuderen moeten vaak vele weken geduldig wachten en lang niet altijd wordt het met succes bekroond. Een aantal paren heeft men in gevangenschap gehouden.Waar hun gewoonten van dichtbij bestudeerd konden worden. Maar zij zijn erg moeilijk te vangen.

Even als met het vogelbekdier gaat het met de voortplanting 0În dierentuinen van de mierenegt. ls ook niet gemakkelijk. Het eerste vogelbekdier ontdekte men tegen het einde van de l 8de eeuw,
maar het duurde 100 jaar eer men voldoende af wist van de broedgewoonten. Eerst dacht men dat de eieren in het moeder lichaam uit kwamen. Zo als dat het geval is bij sommige soorten reptielen. Maar in 1884 bewees de Britse zoöloog W. H. Caldwell dat de eieren werden gelegd en uit kwamen buiten het lichaam. Een Duitse zoöloog ontdekte het zelfde bij de mierenegels.

 

De familie van de Monotremata soorten in deze klasse bevat ook.

vachtegel-zoogdier Vachtegel

Is bovendien een merkwaardige zoogdier. Er bestaan drie soorten van de vachtegel. Deze komt voor in Australische land. Maar heeft veel weg van de mierenegel.

 

mierenegel-zoogdierMierenegel

Is een eigenaardige  egel die eieren legt. Maar legt 1 ei per keer in de broedtijd. Maar heeft ook krachtige klauwen.

 

Wil je nog meer weetjes en tips van dieren weten?
De wormen er zijn drie klasse van de worm zoals de.
Van sponsen tot kwallen  zijn typisch dieren zoals de.
De eencelligen dieren leven vormen beginnen met organismen zoals.
De vogels soorten die over de gehele wereld zijn verspreid. En nagenoeg elk milieu buiten de diepe oceanen bevolken. Vogels zij er in alle formaten.
Ik kan je  helpen met  spreekbeurt of werkstuk  met 20 tips. Wil je ook een succesvol werkstuk?
Web JVM dieren informatie heeft ook een  dieren kaarten map waar je ook tips  van alle dieren te zien zijn.